Pagina's

zondag 18 oktober 2009

Koud hé

Doe zaterdag m'n driekwart broekje maar aan, want met 11C is het niet warm. Onno staat helemaal in zomertenue en dat is duidelijk niet genoeg. Er wordt gelijk behoorlijk doorgereden. Noordenwind is op de dammen heen tegen. Voel al snel dat de benen niet echt willen, alsof je door dikke stroop rijdt. Niet zeuren, zolang het gaat doe ik m'n werk. Hoor dat het bij Ron ook niet echt lekker loopt. Aan het eind van de Krammer hagelstenen.Tot m'n verbazing zijn Onno en ik de enige met een regenjas. Als de mannen al gedraaid zijn en weer rijden neem ik de tijd om het aan te trekken, want ook boven Goeree zie ik in de verte donkere wolken. Inderdaad komt er even later een behoorlijk koude regen omlaag. Op de terugweg roept Theo als ik aan kop een dijk omhoog rij "linksaf het fietspad op". Wil al afslaan, maar denk al, dat is gevaarlijk met al dat grind de dijk af rijden. Theo stuurt me nog net op tijd de goede kant op. Bij de beklimming van de Krammer maakt Gaby voor me een forse slinger als Ron een uitwijkmanouvre maakt. Denk dat ik gegarandeerd tegen het asfalt ga. Met een reflex weet ik op miracleuze wijze te ontkomen. Is een moeizaam ritje voor me geweest, maar voor Ron nog meer, want die heeft behoorlijk last van z'n rug gekregen.

Zondag het eerste mountainbike ritje. Het gras ziet wit maar in de Wouwse Plantage is het wel droog. Samen met Adrie begin ik eraan. Een prachtig ritje, zowat alles door het bos van Bergen over redelijk harde paden. Ook volop variatie, brede paden, zand, klimmetjes, single-tracks, één van de mooiste tochten van het seizoen. We blijven lang bij elkaar en draaien een lekker tempo. Rijdt zelf op één van de modernste fietsen, een exemplaar met zelf denkende derailleur. Regelmatig schakelt ie over zonder enige inbreng van mijn kant. Na 26 km laat Adrie zich wat uitzakken, want de bovenbenen lopen vol. In het bos kan je niet even wegkruipen in een waaier, dus eigen tempo kiezen is altijd verstandig. Rij zelf achter een Bergse bosneger die een goed tempo aanhoudt. Altijd gemakkelijk zo'n gids voor je, hoef je wat minder op de bordjes te letten. Na 47 km weer terug bij café Reebok, Adrie komt niet veel later ook binnen, hij had z'n ritme weer teruggevonden. Jammer dat ie straks zo weinig mee kan door het werk, het was wel leuk zo.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten