Pagina's

zondag 21 augustus 2011

De vloek van de Haringvliet

Haringvliettocht altijd leuk. Dit jaar is er echter iets helemaal fout. De eerste poging om de tocht te verrijden mislukt door het slechte weer. Wat weken later doen we, na het nodige verschuif, een nieuwe poging. De week vooraf lijkt veelbelovend, in het weekend, of de duvel er mee speelt, weer foute boel. Dus deze zaterdag de derde poging, alle seinen staan nu op groen. Twaalf man vertrekken in een beschaafd tempo richting Dinteloord. Voordat we daar zijn gaat het al mis bij Leen van Driel, lekke band. De nieuwe binnenband heeft een lekkend ventiel. Grote stress bij Leen, tweede binnenband erop en verder. Op de Haringvlietbrug wordt er weer even lekker gedemarreerd en Theo gaat vast een stukje van de route in z'n eentje verkennen. Bij het pontje op Beijerland even uitwaaien op het water en weer verder. Ron raakt een steen en gelijk lek, dat is drie. Gauw vervangen en door. Ik zeg net Ron ik hoor wat en ga erachter rijden als met één luchtexplosie de band leegloopt. Waarschijnlijk binnenband tussen buitenband. Nummer vier. Hierna in een behoorlijk tempo verder, want we moeten een beetje aan de tijd denken. Richting Haringvlietdam, gaan we een dijkje af rechts naar beneden. Van de andere kant komt een auto. Ik stuur wat rechts naar binnen om van de linker weghelft weg te blijven, maar René die achter me rijdt haalt dit niet en tikt m'n achterwiel aan. René gaat onderuit, die heeft wel bijzonder veel pech dit jaar, en neemt Leen mee. Kees staat na een noodstop nog net stil. Gelukkig geen lichamelijke en materiële brokken, maar het begint er toch wel op te lijken dat er echt een vloek op deze tocht rust en we hebben nog 60 km te gaan. Na 110 km een stop in het wapen van Stellendam. Leen komt er achter dat hij z'n rugzakje met telefoon is verloren tijdens de val. Gelukkig, dit heeft niets met de vloek te maken. Meerdere leden weten zeker dat Leen geen rugzakje bij zich had en na een telefoontje naar huis blijkt dat het daar was achtergebleven. Als we weer vertrekken komt het meisje van de bediening achteraan gelopen, of we maar even 17 euro willen afrekenen, want dit bedrag, 4 appelpunten en 2 cola's, komt ze te kort. We betalen, maar al fietsende komen we er al achter dat de fout bij hun moet liggen. Dit wordt achteraf na een mailtje van Jacco overigens keurig opgelost, we krijgen ons geld teruggestort. Op de Philipsdam komen we al onder de goede invloed van Tholen en ouderwets gaat het in een stevig tempo huiswaarts. Heb zelf het gevoel een lekker ritje te hebben gereden en ook de sfeer zit er aan onze stamtafel nog goed in, dus het zit toch nog wel goed. Wie weet gaan we volgend jaar nog een keer kijken of er nou echt een vloek op rust of niet.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten