Pagina's

zondag 11 september 2011

GAAT MIJN KNIE HET AANKUNNEN

Gisteren was het prima fietsweer, niet teveel wind en de zon die scheen wat wil een fietser nog meer, goede benen is voor een tocht met onze club meer dan welkom.
En daar zat nou juist het probleem, afgelopen week het racestuur niet aangeraakt, linkerknie had moeite met draaibeweging die nog steeds bij fietsen hoort.
Oorzaak de week daarvoor bijna 400 km gedraaid, dat kon even niet anders met voor mij fiets verplichtingen naar club en zoon Léon, tenminste dat voelde ik als verplichtingen.
Wel elke dag piepklein stukje op de dorpsfiets om de knie wat los te houden werd daar ook niet gelijk vrolijker van.

Voor vertrek naar Smerdiek knie ingesmeerd met allerlei misschien wel verboden middeltjes en op weg, bij de helling schaapskooi altijd op de trappers om te testen, pijnscheuten in knie.
Vanaf die helling tot bovenaan Kaaistraat steeds spurtjes getrokken en pijn verdween , knie was duidelijk los gereden,opgelucht sloot ik bij de staande groep aan.
Met Theo nog overleg over route, beiden vonden twee keer Oesterdam niet zo leuk, dus daarom weg via Tholen, West Brabant, wat achteraf niet zo’n goede keus was.
Er stonden liefst 18 fietsers aan het vertrek, een aantal om blij mee te zijn, maar dat zal niet voor iedereen zo zijn, en daardoor was het eerste gedeelte te veel gedraai.

De hanen aan de kop van de groep houden dan te weinig rekening mee hetgeen er achter komt en natuurlijk komen dan de zwakkeren zoals ik aan het bekende touwtje te hangen.
Ben er dat eerste stuk echter nergens af gereden, gezien de situatie van de afgelopen week was ik tevreden over mijzelf, maar dat wist niemand, ga daarover niet klagen.
Net voor en zeker ook na het viaduct bij Woensdrecht gingen zaken niet precies zoals had gekund en het duurde enige tijd met het nodige gemopper van voor en achter aan de groep tot alles weer in het gareel fietste.

De rest van de rit verliep gladjes, heb bijna steeds mijn werk op mijn kunnen aan kop gedaan en de Oesterdam het laatste stuk samen met Leo opgeknapt.
In de polder van Scherpenisse demarrage van enkelen en als je dan het clublokaal binnen komt zitten zij al achter een grote bier, dat is wel erg overdreven, zover waren zij echt niet voor de rest.
Valt nog mee dat die hanen hun glas of fles nog niet leeg hadden, daar zie ik ze ook nog wel toe in staat, trouwens zou Mas het kunnen hij deed dat zeker minimaal zo als hen.

Ik heb de rit pijnloos kunnen rijden is dus alles meegevallen,en nu zondagmiddag nog steeds een goed gevoel in het onderstel, dus tevredenheid.Ook tevredenheid over het aantal fietsers van gisteren, het aantal vertrekkers van 14 stuks in de Mergel, het nieuwe lid Leo uit Stavenisse, wat wil een secretaris eigelijk nog meer.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten