Pagina's

zaterdag 26 november 2011

Een rustig ritje

Vorige week een moeilijke beslissing. De afstanden en snelheden in de groep zijn me wat te heftig. In de wintermaanden wil ik wat relaxter kunnen trainen en dat zit er voor mij nu even niet in. Nou ben ik nogal redelijk verknocht aan m'n clubritje dus was het wel even slikken. Maar goed het besluit is genomen, voorlopig kies ik voor wat rustiger ritten in m'n uppie. Nou had ik gelijk wel geluk, want Henk is na een redelijk lange afwezigheid, net weer begonnen en wou wel met me mee. Nou heb ik met Henk al heel wat kilometers over de Dam en door het bos weggetrapt en ik mag wel zeggen dat we elkaar redelijk aanvoelen. We gingen voor ons vertrouwde rondje Oesterdam met een kleine lus over het eiland. In het bos reden we lekker beschut en de weg was schoon. Al is dat laatste met twee man wel minder kritisch als in de groep. Naar de Oesterdam toe blies de wind aardig in ons gezicht, maar Henk had nog behoorlijk wat kopbeurtjes van me tegoed, dus het was een fijn gevoel dat ik weer wat terug kon doen. Op het stuk bij de Speelmansplaten was het weer hard werken, maar dan lonkt het eiland al weer. Terug door de Krokkeweg naar Scherpenisse nog even op de tanden bijten, maar voor je het weet ben je dan weer terug in Smerdiek. Henk had net als mij het gevoel dat we een lekkere rit hadden gereden, dus de opzet was geslaagd. De mannen zaten al achter een pint en hadden een rit van 80 km over Goeree, met de nodige wind op de dammen, achter de rug. De meesten zagen er nog fris uit dus dat zal ook wel goed verlopen zijn.

Het was weer ouderwets gezellig op deze laatste dag met Saskia als uitbaatster. Helaas later op de middag een vervelend voorval, wat ik in eerste instantie niet goed meekreeg. Theo vertrok voor zijn doen bijzonder vroeg uit het café. Naar later bleek was hij bijzonder gepikeerd over de sigarettenrook die in zijn gezicht terecht kwam en na wat kwade woorden, bij Theo ligt het hart soms nogal eens op de tong, vertrokken. Nou is het wel zo dat m'n kleren altijd verschrikkelijk naar de rook gaan stinken en slaat het door de verkoudheid soms op de keel, maar omdat ik tegenwoordig wat verder weg zit aan de tafel heb ik geen last van rookwolken in m'n gezicht en er dus ook minder erg in. Kan snappen dat Theo als niet roker, met ook een grote hekel hieraan, hier behoorlijk last van heeft. Blijf echter optimistisch, want ik kan me niet voorstellen dat we, ook al is het in het in het café, geen rekening met elkaar houden. Daar komen we naar ik hoop dus wel uit, zodat we onze gezellige middagen, die deel uit maken van ons fietsclub, onverminderd in dezelfde goede sfeer kunnen voortzetten.

1 opmerking:

  1. Wim,mooi dat je er toch was, denk zelf niet dat het nodig is dat je apart je ritjes draait, maar dat is verder aan jou!
    Dan deel twee van je bericht, je hebt het goed omschreven, maar zelf ben ik er redelijk klaar mee, ga op zaterdag lekker fietsen, knal er in als het mij uitkomt (conform de mail van Mas), en ga daarna lekker naar huis.

    BeantwoordenVerwijderen