Pagina's

maandag 28 mei 2012

Busje gemist

Zaterdag 26 mei is het de Koos Moerenhout Classic. Een mooie tocht, maar dat kan ook niet anders het is in onze eigen achtertuin. Eerst op de woensdagavond nog een voorbereidende training en dat is weer voor de eerste keer dit seizoen. De schrik slaat me wel een klein beetje in de benen als ik de samenstelling van de groep zie, want met Armando en Roy in de voorste gelederen kon het wel eens hard, nou ja voor mij te hard dan, gaan. Omdat ik dit seizoen toch wat onzeker ben geworden over het eigen presteren sluit ik maar achteraan. Het tempo is inderdaad stevig, maar gelukkig houden Armando en Roy het wel een beetje beschaafd. Schijnbaar zijn de beentjes nog soepel van al die danslessen, of misschien komt het door de niet al te sterke wind, maar ik kan ieder geval volgen. Al met al best een lekker ritje en voor m'n gevoel hebben de anderen ook lekker gereden. Zaterdagmorgen hoeven we niet al te vroeg weg. Dan komt goed uit want Hans heeft een hekel aan vroeg uit bed komen. Helaas komt ie toch achter op schenma voorrijden, zodat we vijf minuten te laat aan de start arriveren. Ik weet al dat is funest, want de mannen van Tandje Bij staan altijd te trappelen om te vertrekken en ik zie dan ook geen gele clubshirtjes meer in het centrum van Steenbergen. Wel even balen, maar ja het is onze eigen schuld. Dan maar met z'n tweetjes, ook goed. Had voor me eigen al besloten in plaats van 165 maar 125 km te rijden omdat ik 's-middags nog wil werken bij dochter Ariënne. Hans vindt het prima en rijdt solidair met me mee. We houden een stevig tempo aan, want stiekem hoop ik aan de horizon nog wat clubkleuren te ontwaren. Dat is ijdele hoop, want achteraf hoor ik dat er door iedereen aardig is doorgepeesd. Letterlijk gebroederlijk rijden we kop over kop van het ene groepje naar het andere. Met het zonnetje boven ons hoofd en de wind in de rug rijden we over de groene dijken van Goeree acher een trio snelle Limburgers tot aan Oude-Tonge. Na een korte plaspauze sluiten we aan bij de Databyte groep die van de wind ook een redelijk tempo aanhoudt. Als ze echter de Krammer op rijden en er opeens een behoorlijke zijwind is vallen ze helemaal stil. Ook een poging van ons om de kop over te nemen en ze naar boven te sleuren haalt niks uit, dus rijden we met z'n tweeën door. Bij de Bergse Diepsluis aangekomen wat pech, want die vermalijde brug gaat net open voor twee zeilbootjes. Het resultaat laat zich raden één gigagroep en geen groepjes meer vooruit om naar toe te rijden. Op en na de Oesterdam valt de groep helemaal uit elkaar, lang niet iedereen heeft het vermogen om met de tegenwind de gaten, die vallen door het harmonica-effect, dicht te rijden. Bij Hans en mij weinig verval en dat sterkt ons mentaal. Na de Rijzende weg de laatste van alle goed geregelde stops. Schijnbaar heeft de tegenwind en brandende zon bij velen een tol geëist, bij veel groepen zakt het tempo behoorlijk in elkaar. Het laatste stuk rijden we daarom samen naar de finish en dat valt niks tegen. Bij de streep worden we nog getrakteerd op een goodie-bag en een bakje pasta. Een pluim voor de organisatie hoor. Hoor achteraf dat de andere Tandje-Bij-ers ook lekker gefietst hebben. Alleen de 200 km groep schijnt er nogal hard aan getrokken te hebben waardoor zowel Theo al Adrie zijn afgehaakt, wat dan wel weer jammer is. Maar goed een prima training en weer een extra kilometers in de benen. Die kan ik wel gebruiken met het oog op de Jean Nelissen Classic. Dat zal zwaar worden, maar ik heb er zin in. Ik voel het aan m'n water dat wordt een leuk weekend.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten