Pagina's

zondag 17 juni 2012

Drukke fietsdagen

Eerst het weekend Vianden. De camping ligt er nog net zo mooi bij als twee jaar terug. In de ochtend een wandeling met Anita en dan arriveren vrij vroeg in de middag Kees, Armando en Louis al. Even de tenten opzetten en dan op pad voor een proefrondje. We pakken gelijk maar de lange beklimming uit de tweede lus. Armando en Kees stuiven naar boven, maar het gaatje blijft beperkt. Terug naar de camping pakken we ook de muur van Vianden nog mee, hebben we die vast gehad. Zaterdag gaan de Marmotte-gangers Kees, Armando en Izaak voor de 220 km, met zo'n 4500 hm. Louis wil 165 km en zelf denk ik aan de 135 km. Het is wel zonnig, maar ook fris en de wind is goed aanwezig. De mooie omgeving maakt alles goed. Voor mij de mooiste klimtoertocht in de Benelux. Als ik na 135 km goed op tijd terug ben in Vianden heb ik nog moed om aan de lange beklimming in de 2e lus te beginnen. Allez, als ik boven ben besluit ik dan ook maar de hele 165 km uit te rijden. Dat valt nog tegen, want die beklimming Charly Gaul is loeizwaar. Maar het lukt, en ik ben zeer in m'n nopjes. Louis was er een kwartiertje voor me. Kees, Izaak en Armando zijn pas rond zessen binnen. Die hebben hun training voor de Marmotte goed te pakken. 's-Avonds nog even lekker eten, waar we de afgang van het Nederlands elftal op het terras meemaken. Een geslaagd weekend.

Woensdagavond een ongecontroleerde rit. M'n benen zijn nog wat stram. Iedereen trekt hard door aan kop dus blijf ik al snel achterin. De wind waait uit een ongunstige hoek, dus bikkelen. Na Tholen, op het slechte stukje de dijk over, gaat René eraf en draait. Ben zo met m'n eigen bezig dat ik het niet eens merk. Bij Nieuw Vossemeer draaien Ron en Hans L. ook terug. Het tempo gaat nog een stapje omhoog. Bij Steenbergen richting de Heen ontploft de boel. Leon en Roy gaan tegenwind om het hardst rijden. Zelfs Kees houdt even in, dat kan niet goed gaan en dat doet het ook niet. Leon komt naar achteren en haakt even later af. De inspanningen hebben de blessure weer op scherp gezet. Ook Roy slaat een paar beurten over, maar die herstelt met z'n wedstrijdervaring weer snel. Zaterdag een leuk ritje door Brabant. Een stevige wind, maar onderweg doe ik m'n best om wat meer te roepen en dat werkt. Er wordt gewacht en geholpen waar nodig, zodat we een uiteindelijk met z'n allen een pittige maar goede rit van 93 km rijden.

Zondag nog de tijdrit van de Bidon. Daar ben ik al drie jaar niet geweest. Ben wel niet in zo'n tijdritvorm, maar dat hoort er ook bij. Een wel erg harde zuidwestenwind jaagt de meesten behoorlijk schrik aan. Kan m'n tempo niet lekker vinden, maar dat had ik ook niet verwacht. Vriend Adrie wint de tijdrit zeer terecht en uiteindelijk wordt ik zelfs nog tweede. Leuk voor Adrie om te winnen, dat had ik al eerder verwacht, maar met de Marmotte in beeld een extra opsteker. Nou proberen voor de vakantie nog wat lekkere trainingsritten te rijden en dan gaan we de Franse bergen weer in.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten