Pagina's

zondag 10 maart 2013

Domper op de feestvreugde

Wat een tegenvaller. Na de heerlijke temperaturen doordeweeks een bagger weekend. Wat clubgenoten hebben al geprofiteerd en het lentegevoel omgezet in een paar honderd kilometer asfalt happen. Dat zat er voor mij niet in, dan maar proberen in deze shit omstandigheden een paar kilometers mee te pikken. Het is duidelijk de clubgenoten hebben er ook niet allemaal zin. Slechts negen man aan de start en dat valt me nog niet eens tegen. Er vallen nog druppels, de weg is zeiknat en er waait een harde koude wind. Theo laat ons maar zoveel mogelijk zigzaggen op en rond het eiland, kunnen we snel terug, mocht het echt hard gaan regenen. Niet de leukste route, maar gezien de omstandigheden niet onverstandig. Broer Hans heeft er voor de helft al tabak van en draait terug naar huis. De verleiding is sterk om mee te gaan, maar wil toch graag een paar kilometer maken. Bij Nieuw-Vossemeer, als er na mijn kopbeurt weer stevig wordt overgenomen, knapt mijn motivatie ballonnetje ook. Heb erg veel zin om ook terug te draaien. Gelukkig krijgt Izaak weer net genoeg lucht in m'n balonnetje om toch nog maar aan te pikken. Terug op de Putse Dijk een zwaar beledigde automobilist. Al ploeterend tegen de wind rijden we in een brede waaier. Meneer komt in de zestig kilometer zone met zeker 90 km/u aangestoven en is beledigd dat wij zo snel niet aan de kant (kunnen) gaan, waardoor hij moet uitwijken. Als ik achterom kijk zie ik dat hij is gestopt en met z'n vuist staat te zwaaien, kan het nog kinderachtiger. Door al die perikelen ben ik wel m'n contact met de groep verloren en moet ik m'n eigen een ongeluk trappen. Ben blij als we weer terug zijn in 't-Hoekse, dit was zeker niet genieten.

Zondag de seizoenstart van de Bidon. De regen en natte sneeuw is nog maar net gestopt. Helaas de mensen die een week vroeger wilden starten laten het zelf afweten. Maar met twaalf man toch een mooie groep en met Jaspert een voor mij bekend maar toch nieuw fietsgezicht. Ondanks de zware omstandigheden wordt er lekker gefietst en samen met Izaak kan ik achterin de nodige hand en spandiensten verrichten, waardoor we keurig bij elkaar blijven. Op de Krabbenkreek nog een klein grapje. Weet Melanie, die helegaar verkleumd is van de kou, toch nog zo gek te krijgen om samen een kleine demarrage te doen, dat houdt de spirit erin. Na 50 km weer terug bij Haestinge en dat is ruim voldoende.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten