Pagina's

woensdag 25 september 2013

Mergelheuvelland – 2 daagse



Een stukje van Hans over z'n belevenissen in de MH2d

Dit jaar heeft de Mh2d plaatsgevonden op 21 en 22 september. De afgelopen jaren heeft ondergetekende dit gecombineerd met een weekendje Maastricht, maar voor dit jaar gekozen om op zaterdag heen en weer te rijden. Vooraf mijn polderpion gewisseld voor een bergpion. Broer Wim kon niet mee en had zijn 12-30 in bruikleen gegeven, na montage ging m’n derailleur zo te keer dat ik uiteindelijk maar gekozen heb voor 12-27. Dan maar wat meer werken.
Om 6.00 uur vertrek met de auto. Bij Maastricht nog even een korte tussenstop voor een bak koffie en daarna richting de start bij Sint Geertruid/Libeek. Er is ruim voldoende parkeerplaats en de weersomstandigheden zijn gelukkig goed voor de tijd van het jaar. Bij de start is het nog een beetje fris maar er staat weinig wind, het is droog en in de middag wordt zonnige perioden verwacht. Ik kies voor een shirt korte mouw en losse arm-beenstukken. Nog wat proviand mee, maar bij de stops is er ook voldoende te krijgen. Bij de tent m’n startbewijs afgehaald en fietscollega’s Kees, Wim, Izaak, Hans en René opgezocht. Leen is niet gesignaleerd. Later bleek dat die op een vroeger tijdstip vertrokken is.

Samen met René kies ik voor de 120 km met een extra lus zodat we uitkomen op ca. 130 km. De andere mannen kiezen voor de 160 km. Voor ons betekent dit eerst de 90 km bordjes aanhouden en later de 120/160 km borden. Na 2 klimmetjes hebben we blijkbaar toch een bordje gemist want na ca. 15 km staan we weer bij de start. Toen maar gelijk gekozen voor de 120 km. Nadat we grens gepasseerd zijn gaan we via brug de rivier de Maas over. Voor ons rijdt een fietser die blijkbaar moeite heeft met het klimmetje en niet al te stuurvast is. Ze zit (te) dicht op het achterwiel van haar voorganger, deze rijdt om een pion heen, en ja hoor touché, ze smakt tegen het asfalt. Een flinke schuiver wat blijkt uit het feit dat zelfs haar helm is gescheurd. René als fietsdoktor heeft een EHBO set bij en gaat de schaafwonden ontsmetten en verbinden en masseert haar beurse billen.

Na deze gedwongen stop komen me met 40 km op de teller aan bij de eerste stop Julienne. (Sinaas)appel en banaan, maar waar zijn de koeken, repen en gelletjes?? Na de stop komt een pittig stuk met 7 beklimmingen. Wat opvalt is dat de organisatie gekozen heeft voor de wat langere klimmen, waar met de juiste conditie en verzet goed tegenop te klimmen is. De conditie van de wegen valt op een paar korte stukken na zeker niet tegen. In één van deze klimmen komen Kees, Wim, Hans en Izaak voorbij zetten. Izaak is weer in bloedvorm en Kees geeft aan dat ze daar van profiteren en op sleeptouw genomen worden.
De 2e tussenstop is op 80 km bij Foret. Weer zo’n fruitstal, dat valt tegen!! Na de nodige vitaminen op naar de volgende en laatste stop. Omdat de rantsoenen op beginnen te raken besluiten we een terrasje op te zoeken. Wat blijkt? Ook hier geen koeken? De eigenaar geeft aan dat hij niet wist dat er een fietstocht was. Vorige week heeft hij 7 taarten weg kunnen gooien. Dus toen alleen maar drinken besteld. René loopt gauw naar de overkant naar een supermarktje en komt terug met vlaai en Brusselse Wafels. Dit maakt mijn dag weer goed. Steeds meer fietsers schuiven op het terras aan en volgen het goede voorbeeld en halen ook om taart, waarbij de bus met slagroom niet ontbreekt.
Kort na de 3e stop in Blegny volgen direct nog een aantal pittige klimmetjes, een aantal fietsers geloven het wel en nemen de benenwagen. Mijn benen zijn vandaag goed en vooral de lange klimmen gaan lekker. René gaat iets rustiger naar boven maar ook bij hem gaat het prima. Met ruim 140 km op de teller wordt de zaterdageditie uitgereden. De anderen zijn op 155 km uitgekomen. Al met al een mooie dag en voor herhaling vatbaar. Achteraf komt op het nieuws dat er in Zuid-Limburg steeds meer stemmen opgaan om de fietstochten in te perken. Er is te veel overlast voor de inwoners. Het gaat erop lijken dat het succes van deze tochten, wat resulteert in grote deelname en veel tochten ook de ondergang kan veroorzaken. Gelukkig blijven er voorlopig genoeg tochten over.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten