Pagina's

dinsdag 24 december 2013

Nat tochtje

Met een windkracht 6 uit ZZW richting en regen voorspeld na drieën zijn de omstandigheden om op de fiets te kruipen deze zaterdag niet zo aanlokkelijk. Er staan dan ook maar zes dapperen aan de start. Kees snapt het niet helemaal, tot ons vermaak vindt hij het  prima weer.

We gaan maar voor een niet te lang rondje met de beschutting van het Bergse bos. Bij wat kopbeurtjes zij- en tegenwind op het eiland speelt de resterende verkoudheid me aardig parten. Hap naar lucht als een vis op het droge. Kees en Izaak, voorgaande week ook niet in orde, hebben schijnbaar nergens geen last van. De route langs Halsteren naar het bos biedt goed beschutting en zelfs een redelijk schoon wegdek. Van Hoogerheide naar de Oesterdam is het buffelen. Henri, dit is zijn favoriete weer, voelt nu dat hij de laatste weken weinig buitenkilometers heeft gemaakt. Als hij er af waait gaat Kees EHBA (eerste hulp bij afwaaien) verlenen. Op de Oesterdam, met deze rugwind, is het laagvliegen. Helaas het nieuwe zandstrandje, leuk voor vogels en toeristen, voor fietsers wordt dit een ramp. Zelfs in deze natte omstandigheden waait het zand het fietspad op, er ligt al een stevig laagje. Het laat zich raden wat zand en zout met de onderdelen doen, de kettingen slaan gelijk aan het kraken. Nog maar niet te spreken over het gevaar. Aan het eind van de Oesterdam zien we één grijze massa boven Tholen en valt de nattigheid goed naar beneden. Izaak laat z'n fietsbril uit de koude vingers vallen bij de Bergse Diepsluis. De rest merkt het niet gelijk en rijdt door. Als we even later weer rijden zien we Wim L. en Adrie al op ons wachten. Enkele minuten later zien we ter hoogte van Strijen een wit fladderend jasje opdoemen. Henri is ondanks het nodige geschreeuw bij Kees uit het wiel gewaaid, die was zo afgekoeld dat hij besloot na z'n weekje ziekte door te rijden om verdere afkoeling te voorkomen. Bij Henri zijn de batterijen zover leeg dat Izaak nu eerste hulp gaat verlenen. Adrie en ik rijden samen met Wim, een andere ijzersterke Lindhoud, naar Smerdiek. Kees is net aangekomen in 't-Hoekse en staat bibberend droge kleren aan te trekken. Toch net iets minder lekker als hij vooraf dacht. Maar met warme koffie, chocomel en wat appelflappen van Izaak die jarig is geweest voelen we ons weer snel het mannetje.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten