Pagina's

dinsdag 11 februari 2014

Er zijn van die dagen...

Afgelopen zaterdag leken de weergoden weer eens van zich te laten spreken. Jaap Geuze informeerde al bezorgd via de app of het fietsen wel door ging, want dan moest hij zich van zijn werk naar huis spoeden. "Natuurlijk gaan we fietsen !" was een daadkrachtiger antwoord dan mijn gevoel aangaf. Toch waren de omstandigheden redelijk goed. De straten waren zelfs redelijk droog.

Al op de heenweg leek mijn vaste maat uit Tholen zich niet sterk te voelen. Automatisch voel je je eigen spierkracht dan groeien. Wat de psyche al niet kan doen met de mens. Simon kan zich wat mij betreft niet slecht genoeg voelen. Bij aankomst in Smerdiek werd mij gevraagd de route te doen. Gezien de sterke zuidwesten wind wordt het dan al snel het geijkte rondje Bergen op Zoom. Enkele weken tevoren hebben we dezelfde rit gereden met een waaier naar Steenbergen en dat beviel aardig. Ook de kilometers komen dan in elk geval rond de 75 stuks uit. Vorige week viel wat hoger uit, vanwege het WK moesten we met een boog om Hoogerheide heen. De boog was enkelen echter wat te wijd, zodat ik me nu maar bij de wensen van het bestuur neerlegde.

De torenklok sloeg half twee toen Roy een lekke achterband constateerde. Die werd snel verholpen en met de wind in de rug weg werd er al vlot een lekker strak tempo gereden. Voor sommigen wat te strak, zeker in de bochten wordt er soms wat te weinig achterom gekeken. Het voordeel leek echter dat we richting Steenbergen rijden, daar zorgen de bochtjes voor wat tempoverlies. Zo was de gedachte. Echter, de eerste de beste bocht in Steenbergen pakte faliekant verkeerd uit in een valpartij waarbij Hans P. en Ron betrokken waren. Gelukkig vielen de verwondingen en schade mee, maar toch besloten beiden om om te keren naar Smerdiek. Twee kilometer verder sloeg het noodlot wederom toe met een tweede lekke band bij Roy. Roy's banden schijnen ontzettend snel te slijten, of komt het gewoon doordat hij belachelijk veel kilometers heeft gereden in januari ? De waarheid zal in het midden liggen, feit blijft dat zijn banden hard aan vervanging toe zijn.

Met de schrik in de benen werd het tempo flink naar beneden bijgesteld en daalde zelfs tot nul bij de spoorwegovergang in Bergen op Zoom. Via de Mattemburg en de oude Zeeuwse weg werden de messen geslepen voor de finale op de Oesterdam. Een man of zeven drongen zich naar voren, waaronder ook Wim M, die doordeweeks op de sportschool in Tholen stiekem bijtraint. Echter niet voldoende om ook nog kop over te willen/kunnen nemen, wat bij ondergetekende tot actie leidde. Wim werd vakkundig naar achteren gedirigeerd, waarna de snelheid steeg tot net geen 60 km/uur. Met al dat zand op het fietspad al met al een gevaarlijke aangelegenheid. Toch eens kijken of we geen actie kunnen ondernemen, in elk geval zijn de eerste stappen gezet met een artikel in de Eendrachtsbode komende week. Simon besloot n.a.v. dit zand maar de pijp aan Maarten te geven, of was dit gewoon een mooi excuus ? Ook ondergetekende waaide er net voor de Speelmansplaten vanaf, maar niet nadat ik even gewacht had tot Jaap G. in het wiel zat. Die had zeer zelfvoldaan zijn bronzen plak van vorige week nog een keer of dertig zitten nakijken op Facebook, dat mocht geen tweede keer gebeuren. Bij de sluizen bleek in de groep achterblijvers nog een derde lekke band bijgeschreven te worden....

Na afloop van de rit gedurende het weekend wat consternatie vanwege de in de ogen van sommigen te hoge snelheid. Hopelijk kunnen we dat oplossen in de -tot mijn vreugde- in ere herstelde ledenvergadering. Chapeau voorzitter Wim,  het instellen van de ledenvergadering is in mijn ogen veruit de beste prestatie van de laatste maanden.....

Geen opmerkingen:

Een reactie posten