Pagina's

zondag 25 mei 2014

Prachtig weekend Luxemburg

Afgelopen zaterdag was het zover. Voor het eerst in jaren werd er geen "normale" rit verreden vanuit Sint Maartensdijk. In plaats daarvan was er voor de leden de keus tussen de Koos Moerenhout Classic en de Jean Nelissen Classic in Luxemburg.

Een ruime groep fietsers besloot voor de laatste tocht vanuit Vianden. Welgeteld negen leden reden de diverse afstanden van de JNC2014, aangemoedigd door een viertal enthousiaste dames, waarvan er zelfs een jarig was.

Om kwart voor acht bij de start was er sprake van enige paniek omdat Adrie z'n zadel niet helemaal vast zat a.g.v. het vervoer in de auto. Het euvel bleek niet te verhelpen, maar ook niet een dusdanig groot probleem dat het hem belette te starten. Ook de Sirocco van Kees en de Koga van Simon werden nog even aan een nadere inspectie onderworpen, zodat we met enige vertraging konden starten. Dat allemaal in regenachtige omstandigheden. Op de eerste heuvel scheidde het eerste kaf zich van het koren, zodat de familie Lindhoud (Kees, Armando en Wim) aangevuld met Jaap en Daan  niet meer om hoefden te kijken naar Jacco, Adrie, Melanie en Simon. Simon was na het proefrondje van vrijdag klaar voor zijn eerste bergrit.

Na een ruime twintig kilometer werd de Rampe de Putscheid beklommen. Een klim waaraan enkelen van ons goede herinneringen aan hadden van een zestal jaren geleden. Vandaar dat even gestopt werd voor een fotomoment.


De afdalingen verliepen vanwege het natte wegdek nog niet helemaal soepel, er werd gelukkig erg goed rekening gehouden met de omstandigheden. Echter, nadat het weer opklaarde en het wegdek opdroogde werden weer als vanouds leuke snelheden gehaald. De afdaling is immers de beloning van het afzien in de klim. Alleen Simon verbaasde zich over zoveel onbesuisdheid bij zijn maten en kneep wat regelmatiger in zijn remmen. Erg verstandig, zeker als je voor het eerst in de bergen rijdt.

Na een kilometer of vijftig bleken er geen bordjes meer langs de weg te staan, wat er normaal op duidt dat je je niet meer op de route bevindt. We kwamen er echter pas in een afdaling achter en om dan om te keren, nee, dat is niet de eerste optie. Toevallig waren onderaan de afdaling weer de DTC-bordjes zichtbaar, zodat we hier weer de route opknalden. Helaas echter zonder Melanie, die waarschijnlijk de bordjes wel had opgemerkt.

Na de stop volgden nog talloze heuvels, in lengte variƫrend van 1,5 tot 4 km en in steilheid van 4 tot 20%. Zinloos om op te merken dat deze heuvels pijn deden. Jacco moest zelfs nog even een boerenerf oprijden om op dit vlakke stukje terug te schakelen. Tijdens een rit nog nooit zoveel informatie te verwerken gehad over tandwielen voor, tandwielen achter, pionnen, etcetera. Voor iemand die een tripple bezit is dat allemaal overbodige info. Een triple doet het immers overal en altijd. Dat beetje gezichtsverlies voor je maten neem je dan op de koop toe.



Bij de tweede stop werd nog wat proviand in de vorm van repen en geeltjes ingekocht. De organisatie van de tocht was prima, het aangeboden voedsel echter nogal eenzijdig. Op alleen bananen en Snelle Jelles ben je snel uitgekeken, zodat extra proviand wel nodig was. Jammer, een minpuntje. Wanneer je 20 euro moet aftikken, mag je iets meer verwachten.

Nu werd het toch wel een gezwoeg naar boven. Simon bleek zich alleen op de vlakke stukken lekker in zijn vel te voelen, Jacco en Adrie alleen nog maar in de afdalingen. Gelukkig kwamen we daar bij de derde stop Daan en Jaap tegen, die al snel afscheid bleken te hebben genomen van de fam. Lindhoud. De mannen hadden nog een vervelend ongeval gezien onderweg van iemand die een hartstilstand bleek te hebben. Helaas met een slechte afloop voor betrokkene. Jaap en Daan leefden in de veronderstelling de 180 kilometertocht te rijden. Echter, het was nog 20 kilometer tot de eindstreep en er stonden 131 km op de teller. Iets klopte dus niet.

Voor de verandering werd koud na de start een klim van 20% aangeboden door de organisatie, iets waar we ze erg dankbaar voor waren. Gelukkig stond de jarige Margriet ons echter op de camping op te wachten met een heerlijk Duits biertje.

En het bleef nog lang onrustig in Vianden.....


Geen opmerkingen:

Een reactie posten