Pagina's

zondag 12 oktober 2014

Eerste herfstritten

Zaterdag 4 oktober de start van ons najaarsseizoen. De weergoden zijn ons goed gezind, vijftien fietsers staan gereed om te genieten van het najaarszonnetje op een zo goed als windstille dag. Op en neer de Oesterdam en een lusje door Beveland is de planning. Tijdens een lekke band op de Oesterdam komen Cora en John, onze gastrijders van de GEA tocht, vrolijk zwaaiend langsgereden. Iedereen heeft er zin en er wordt stevig doorgeknald. De sfeer is echter goed en ik vang geen gemor op. Het gemiddelde is zo hoog dat zelfs Kees opmerkt dat het de komende weken wat rustiger moet.

Een week later is het heel wat minder. Onze weervoorspellers zitten er volkomen naast. De enkele bui blijkt in de praktijk een bak water van 's-morgens half tien tot 's-middags half drie. Clubrit voor de eerste keer sinds 26 januari afgelast. Als Kees liefhebbers vraagt voor een start om drie uur zijn er zes aanmeldingen. Aangezien we ook genieten van onze nazit gaan we op en neer de Oesterdam met een klein lusje, zodat we op tijd terug kunnen zijn. Ben de enigste met korte mouwen en dat blijkt achteraf de juiste keuze. Onderweg hoor ik van Kees dat broer Wim bij z'n valpartij toch nog slecht is weggekomen. Een klaplong en op strikte orders van de dokter de komende weken rustig aan doen. De rugklachten van Daan laten zich gelukkig wel beter aan zien. Door het wisselen van nieuwe/oude fiets en schoenen een opvallend probleem, de schoenplaatjes matchen niet met de pedalen. Zelfs dat stopt Daan niet, hij gaat gewoon wat harder drukken en minder trekken aan de pedalen. Over motivatie gesproken. Kees is reeds boven de zestig, dan wordt het geheugen vluchtig. Niet vreemd dus dat hij z'n uitspraak over rustiger rijden al weer vergeten is. Samen met Hans L. legt hij er zo'n een stevig tempo op dat we maar met vier man kop draaien. We missen wat van de vaste kopmensen, maar die bleken niet allen geheel waterbestendig. Terug op de Oesterdam moet ik wat gaan forceren en kies voor een plaatsje achterin. De fietsen zien er uit als een beest en de benen zijn dit keer niet van de zon verkleurd, maar van de modder. Slechts 58 km, die ook nog eens niet meetellen voor het klassement. Het rondje was er niet minder lekker om. Zondag nog maar een paar extra kilometers maken bij de Bidon winterrijders, dan is het weer goed.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten