Pagina's

zondag 9 november 2014

Rustig najaarsritje?


Lekker najaarsweertje deze zaterdagmiddag. Flets zonnetje en een harde wind geven een herfstgevoel. Goede omstandigheden voor vertrek door het bos. Bladeren en nattigheid in het bos, Kees ziet beren op de weg. Wordt op en neer Oesterdam, mij ook best. Ze zijn helemaal verliefd op het rondje, wat ik een paar weken terug uitprobeerde. Plechtig wordt beloofd dat we het rustig aan gaan doen, ja, ja, in Sinterklaas geloof ik ook al lang niet meer. Zuid zes, is keihard werken op de heenweg. We draaien nu constant door. Gaat maar even goed. Tegen- en zijwind bij de Speelmanplaten. De waaier is te klein. Gelukkig is Izaak ook aanwezig. In de tweede waaier onder zijn leiding loopt het goed. Achter me hoor ik Adrie piepen. Voor een zacht prijsje heb ik hem twee weken terug mijn verkoudheid over gedaan. Als de wind even later recht van voren blaast is de organisatie weer op gang en draaien de meesten mee op kop.

De zeedijk na Rilland vangt weer veel van de zijwind op. Het tempo gaat echter ook recht evenredig omhoog, recupereren zit er niet in. Bij Krabbendijke laat Izaak me nog een alternatief dijkje zien voor het laatste stuk, wordt onthouden. Op de Oesterdam piepen er slechts drie man weg. Had gedacht wat rust te nemen in de tweede groep. Dat is echter buiten waard Izaak gerekend. Het tempo gaat achter in de veertig. Jaap, Chris en Wim M. doen er nog een schepje bovenop, zodat er een vijfje in m'n display verschijnt. M'n benen malen in de rondte en ik zit al in m'n zwaarste versnelling. Al we bij de Speelmanplaten meer op de wind draaien wordt de prijs betaald. Broer Hans had al voor een eigen tempo gekozen, Wim M. en Chris moeten eraf en krijgen hulp van Izaak. Hans Priem neemt een stevige kopbeurt en moet lossen als een redelijk frisse Jos overneemt. Als ik even later op kop kom ben ik plotsklaps alleen met Adrie over. Rugproblemen voor Jaap, maar uit tactisch oogpunt goed verzwegen. Hans merkt in de Scherpenissepolder dat het niet meevalt als je doordeweeks niet of weinig traint om met dit tempo bij te blijven, zijn batterij is leeg. Met wat hulp van Kees en mij komen we samen terug in 't-Hoekse. De verschillen worden nu duidelijker.De één spreekt van een gezapig ritje, de ander is er aardig kapot van. Wel iets om de komende weken in de gaten te houden. Jammer dat de jarige Jacco er niet is, had nu wel een stukje gebak kunnen gebruiken. De sfeer is weer prima, zo prima dat gastrijders Chris en Jos spontaan besluiten om lid te worden. Daar zijn wij ook weer blij mee.  De komende weken maar eens wat tijd steken in de bijbestelling van de nieuwe kleren. Wordt het komend jaar nog mooier gekleurd op de Thoolse wegen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten