Pagina's

zondag 31 mei 2015

5e Koos Moerenhout Classic

Zaterdag 30 mei werd alweer voor de vijfde keer de Koos Moerenhout Classic verreden vanuit de woonplaats van Koos, Steenbergen. Vorig jaar viel de KMC samen met de Jean Nelissen Classic in Vianden, waar we toen het weekend doorbrachten. Dit jaar zijn we echter weer van de partij.

Rond kwart voor negen waren de meeste mensen aanwezig voor de inschrijving, waarna na een laatste toiletbezoek het startsein gegeven kon worden. Aan de start 11 leden, waarvan de meesten van plan waren de 165 km-route te gaan rijden en een aantal de 200 km. Melanie sloot aan voor de 85 km-versie. De leden die de 125 km reden, waren aangesloten bij de rit van de Bidon, die gezamenlijk vertrokken vanuit Sint Maartensdijk.

Vanuit Steenbergen werd langs de Steenbergse Vliet de Zuidzeedijk gevolgd, die verassend genoeg een tunneltje bezit onder de A4 door. Die onthouden we. Via Stampersgat terug naar Dinteloord, waarna de Haringvlietbrug in een rustig tempo werd beklommen. Tegen de wind werd Goeree betreden, waarbij ook Jacco, Adrie en Hans kopbeurten voor hun rekening gingen nemen, na eerst de kat uit de boom gekeken te hebben. Via exact dezelfde route als vorige week werd Oude Tonge bereikt, waar de eerste stop vol gas voorbij werd gereden. Na 50 km al een stop ? Nee, dan zijn we pas net warm. Buitendijks werd de route op Goeree afgerond, waarna Melanie over de Krammer de terugweg aanvaardde.

Op Schouwen-Duiveland werd keurig kop-over-kop gewisseld. Vele clubjes werden opgeveegd en besloten lekker bij TB in het wiel te gaan zitten. Zo ook een tweetal Belgen uit Lokeren, die voor het eerst de Zeeuwse wind mochten proeven. De tweede -en voor ons eerste- stop werd genoten op de wijnhoeve van onze eigen Thoolse burgemeester. Hier werd sportdrank ingeslagen en wat koeken weggewerkt, waarna na een paar kilometer de groep in twee├źn werd gedeeld. De Lindhoudjes, aangevuld met Peter, knalden verder richting de Stormvloedkering, waar de rest besloot de Zeelandbrug te nemen. Pogingen om Simon “de Molen”  Kwist mee te nemen naar de Kering liepen op niets uit.

Gelukkig maar, want de Molen piepte en kraakte flink in de klim de Zeelandbrug op. Na het Katse Veer werd een bordje gemist, waardoor we via Wilhelminadorp weer terug moesten naar de Oosterschelde. Hier werd de route weer opgepakt en met de wind in de rug werd weer menig clubje opgeveegd. Onze Belgische vrienden zaten nog steeds in het zog. Een van de twee deed op de Zeelandbrug nog een poging kopwerk te verrichten, maar reed te snel weg en vermoordde zichzelf. Achterin aansluiten was het advies, gasten in het peloton dienen zich immers ook als zodanig te gedragen.

In een scheet en een zucht zaten we in Rilland waar de eerste pijntjes werden opgemerkt. Bij Simon werpt het gezonde leven nog niet zijn vruchten af, de spieren protesteerden met krampscheuten. Ook bij Adrie kraakte de “rik”. Aangezien we het elkaar niet altijd makkelijker willen maken, zagen anderen hierin aanleiding eens even extra gas te geven. Het leven van een fietser kan niet altijd over rozen gaan.


Na de koffiestop in Woensdrecht werd in het bos van Bergen afscheid genomen van Jacco, die zich gevolgd zag door Simon. Na 165 km werd Steenbergen weer bereikt. Even later kwam de rest aan, waarna het nog lang onrustig bleef in Steenbergen.  

Geen opmerkingen:

Een reactie posten