Pagina's

zondag 2 augustus 2015

Afwisselende rit door Brabant

Jacco heeft voor de verandering een route van 106 km door Brabant en België voorbereid. Dat is al weer een poosje terug, niks op tegen dus. Peter F. staat al op ons te wachten bij Mike. Hij wou mee met de tussengroep, maar die is vertrokken vanaf Haestinge. Met veertien man en één vrouw beginnen we er aan. Een stralend zonnetje en weinig wind. Er wordt dan ook gelijk stevig doorgereden, tenminste voor mijn doen. Tot aan de Schansbaan allemaal bekende pad. Dan schieten we via de Heerlesebaan Brabant in. In Heerle wordt er hard doorgereden over de straatstenen, drempels en bochten. Mij geeft het een onprettig gevoel. Achter Heerle richting Nispen gaat dit door. Jacco roept wel een paar keer, maar dat heeft slechts een kortstondig effect. Men heeft er zin in en vooraan wordt er doorgereden. Als ik me naar achter laat zakken, gaat Adrie met z'n zere heup naar voren. De gevolgen van de valpartij zijn voelbaar, dat achterin gaatjes dichtrijden is voor hem niet lekker. Achterin kan ik, met Jos en Peter in m'n wiel, gelukkig wat langs de groep heen kijken voor een beter zicht. Dat is lekker er volgen nog meer dorpen en zeker in België voel ik m'n eigen altijd wat onveilig.  Complimenten voor Jacco, eigenlijk ben ik geen grote fan van Brabant en België, maar hij heeft mooie lopende wegen uitgekozen. Voor Achtmaal slaan we één keer te vroeg naar rechts en achter Nieuwmoer moeten we even draaien, wat dan weer mooi samenvalt met een lekke band en een plaspauze, maar ik kan het hem niet kwalijk nemen, ik was al tien keer verdwaald. Na Ossendrecht laat Jaap zich van z'n sociale kant zien, of wou hij extra trainen? Ieder geval hij maakt zich achterin verdienstelijk voor de tweede waaier en dat is lekker. Op de Oesterdam waait de niet zo harde wind tegen. Er gaat een klein eerste groepje weg. Het merendeel besluit in de tweede groep te blijven. Jaap en Izaak zijn niet van plan de eerste groep ver te laten gaan en rijden op kop stevig door. Even later draait het grootste deel van de groep mee. Adrie heeft zich aardig ingespannen en rijdt achteraan. Hij valt buiten de waaier, dat is niet vol te houden. Izaak laat zich terugzakken om assistentie te verlenen. Halverwege komt Jaap z'n snode plannetje aan het licht. Hij springt weg uit onze groep om het gaatje naar de eerste groep, wat nog steeds niet zo groot is, dicht te rijden. Dat valt in je eentje echter tegen. Na de eerste versnelling en een stuk alleen valt hij voor de Speelmansplaten stil en wordt weer ingerekend, toch een dappere poging. Voor de jarige Adrie wordt het laatste stukje nog even moeilijk. Maar hij heeft ondanks z'n blessure toch meegereden en dat op 55 jarige leeftijd. Bij Mike zitten we helaas achter in het hok. In de zon tussen de Braderiedrukte was leuker geweest. Onverwacht komt er een oude kennis binnenvallen, vergezeld door een Amerikaanse schone. Een oude koersmakker van Peter Metske, Adrie heeft ondanks de leeftijd nog een ijzeren geheugen. Hij herkend Lauran de Winter, die als jongetje bij de Bidon met ons gereden heeft voordat hij ging koersen. Even later herkend hij ons ook weer en kunnen we herinneringen ophalen aan Limburg en demarrages. De mannen hebben alleen maar oog voor z'n sexy vriendin. Niet gek, Lauran acteert nu in een tv serie, evenals z'n vriendin en woont in Amerika. Dat is wel heel iets anders als z'n eerste ambitie, profwielrenner.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten