Pagina's

zondag 30 augustus 2015

Voor elk wat wils

Jongstleden zaterdag op weg naar de start kwamen we de eerste TB-ers al tegen bij Poortvliet. Deze club ("Tandje Minder"), was om 13.00 uur gestart met vier man, waaronder Rene H, die een week eerder nog te kampen had met gezondheidsproblemen. Eerst onderweg naar Tholen, waar inmiddels vaste waarde Wim N. werd opgehaald om via de bossen van Bergen naar Waarde koers te zetten. Over de Oesterdam werd de terugreis aanvaardt, qua wind niet de gunstigste route, maar daar mag je met windkracht twee eigenlijk geen woorden aan vuil maken.

Ondertussen was de familie Lindhoud met drie man bezig het Alpenbrevet te behalen. De Gold-versie werd gereden in het warme Zwitserland, een route van 175 km met meer dan 5200 hoogtemeters. Naast de Gottard-pas werden nog drie passen gepasseerd. Geen sinecure. Dat gold ook voor Roy G, die samen met Onno L. de Velomediane Criquielion reed, een ritje van 175 km door de Ardennen met ook iets van 3300 hm..

De vaste kern van Tandje Bijers besloot een ronde te doen over Goeree, volgens windgoeroe Izaak draait de wind naar het Noorden. Graag rond drie uur, dan profiteren we het meeste. Met zes man werd lekker rond gedraaid met een prima koerssnelheid. Van de afwezigheid van de familie Lindhoud en Jaap werd niet geprofiteerd, er werd gewoon met hetzelfde tempo gereden. Wellicht had dat ook te maken met het feit dat de Tholenaren uitgebreid tijdens de braderie hadden gefeest en niet geheel topfit aan de start verschenen. Deze zwakheid werd al snel door de vrienden uit Smerdiek opgemerkt, zij kennen geen genade met de feestgangers. Echter, dit soort zaken wordt goed door de Tholenaren opgeslagen op de harde schijf. Via wegen waar we al decennia niet geweest waren werden we vakkundig door routeleider Izaak over Goeree geleid. Een aanrader, vanwege het autoluwe karakter van deze route. Op de Krammer werd tot opluchting van ondergetekende geen demarrage geplaatst. Echter, het tempo werd langzaam maar zeker opgevoerd tot zo'n 40 km/u, zodat achteraan sluiten resteerde. De trein van Izaak denderde voort zodat steeds meer mensen in de bus plaats namen. Ondergetekende had nog een rekening openstaan, waardoor nog een demarrage geplaatst werd op het moment dat Hans P. zijn kopbeurt had. Een rekening moet immers nooit te lang openstaan. Na 96 km werd plaats genomen op het terras bij Mike, waar de andere groep zojuist aangeschoven was en zelfs nog een tweetal kilometers meer op de teller bleek te hebben.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten