Pagina's

zondag 29 november 2015

Eindelijk een flauw zonnetje

Na een aantal miezerige weken viel ons eindelijk een lekker zonnetje te beurt. Ondanks dat was maar een klein groepje aan de start van 13.30 uur aanwezig, welgeteld 7 man. Een kwartier later nogmaals een klein groepje van 3 man voor de rit van Tandje Minder. Waarom die twee groepen niet een geheel kunnen vormen in deze periode van het jaar blijft voor mij een raadsel. Hoewel de vorm bij mij sinds mijn val ver te zoeken is blijf ik trouw aan de eerst vertrekkende groep. Dan maar een beetje achterin profiteren als het minder gaat. Wat dat betreft is de aanwezigheid van Izaak altijd een prettige verassing, Izaak is nooit te beroerd de helpende hand toe te steken.

Hoewel een beetje eentonig, kiezen we alweer voor de rit rondom Bergen en over de Oesterdam terug. Met deze stevige zuidwesten wind is dat toch nog altijd de beste optie. Gelukkig zijn ook de polderwegen droog en ook de blaadjes zijn inmiddels van de paden gewaaid. Met een lekker rugwindje gaan we over de brug bij Nieuw Vossemeer richting Steenbergen en de Welberg. Daarvandaan over de Boomdijk richting Moerstraten. Oei, hier krijgen we een stevige bries tegen en krijg ik meteen de man met de hamer op bezoek. Ik besluit achterin te gaan zitten en dat voorbeeld wordt al snel gevolgd door Hans Priem. Die twee uurtjes spinnen van de afgelopen nacht zitten toch dieper in de benen dan verwacht. Via Heerle zetten we koers naar de Wouwse Plantage, waar we dit keer door het bos richting Huybergen gaan. Niet wetende dat hier Chrisje, Jos en Liesbeth aan de koffie zitten knallen we door naar Ossendrecht. Voor Ossendrecht wordt nog even besloten tot een sanitaire stop.

Na Ossendrecht wordt voor het viaduct onze Simon gemist. Die is altijd wel in voor een geintje en kan hier altijd lekker zijn kruit verschieten. Door de polder gaat het verder naar de Oesterdam waar het tempo wordt opgeschroefd. Ik voel dat ik vandaag echt niet met een te hoge hartslag moet rijden en besluit in mijn eigen tempo verder te rijden. Gelukkig bieden Onno en Izaak de helpende hand en ook de rest houdt in. Met een leuk tempo waaien we over de dam, waarbij Kees nog even schrikt van een loslopende hond. Er wordt iets geroepen over de genitaliƫn van een paard, waarbij we nog even grinniken bij het beeld van deze combinatie. Na de bocht laat Izaak zien dat hij niet veel aan sterkte heeft ingeboet. Vooraan wisselt een drietal continue van kop, erachter wijkt Izaak niet. Gelukkig maar.

De bui die nadert, besluit net voor Westkerke op ons neer te komen, zodat we net niet droog bij Mike aanlanden. De andere groep komt tien minuten later binnen en is dus nog iets natter. Ook de drie musketiers sluiten zich nog aan zodat de middag weer gezellig wordt afgesloten.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten