Pagina's

zaterdag 2 april 2016

"Ierse"

Vrijdagavond al even met de Molen van Tholen, Simon Kwist, geappt. Of we nu toch maar een keer gaan aansluiten bij de A-groep. In tegenstelling tot afgelopen week zit het met het zelfvertrouwen van Simon wel goed, getuige zijn reactie. "We gaan de Lindhouten kapotrieje". Zo, dat zijn uitspraken.

Bij vertrek bij Mike staan tien wielerliefhebbers gereed om richting de Oesterdam te gaan. De bedoeling is om een rondje Yerseke te rijden. Prima, al blijkt de wind al snel wat pittiger dan verwacht. Geen probleem, de snelheid heeft er niet echt onder te lijden. Volgens mij tref ik het slecht met de wissels. Elke keer wanneer ik op kop kom heb ik de wind recht in het gezicht. Normaal kun je dan het beste naast Jaap gaan rijden, want die kient het voor zichzelf goed uit.

Na de Oesterdam gaat het in de richting van de Westerschelde. Hans Priem verzucht dat we nu lekker "van wind" kunnen gaan rijden. Gelukkig, zit er toch geen motortje in die F8. Na Waarde komen we op het parcours van Den Inkel, waar Roy en Onno hun traningswedstrijden rijden. Simon laat regelmatig zien goed in vorm te zijn. "Het lijkt wel of ik sneller rij met de polsjes op het stuur". Dat lijkt niet alleen zo Simon, het is zo. Ook Hans Lindhout is weer op dreef. Hij lijkt voor zichzelf te zijn begonnen, gezien het onverstoorbare karakter van zijn kopwerk. Toch blijkt zelfs Hans zijn nek onverwacht te kunnen draaien om te kijken of er iets naast hem zit. Opmerkelijk ook dat Daan na een jaar of vijftig nog steeds niet weet van welke kant de wind komt. Hij volhardt in het aan de verkeerde kant van de weg rijden. Als dat maar goed komt met die tijdrit van 15 april.

Na het kanaal komen we in Yerseke aan, waar het druk is met toeristen. Ik moet nu toch al zeker 45 km plassen. Ik vergeet bijna dat er achter Yerseke een mooi nieuw fietspad is aangelegd, maar kan op tijd insturen. In Krabbendijke weigert een wandelaar de hond aan te lijnen, wat hem op een (terechte) scheldkanonnade komt te staan. Eindelijk roept iemand dat het tijd is voor een plaspauze. Pffff. Na wat omzwervingen rondom Rilland is de Oesterdam weer in zicht. Ik besluit met Daan en Hans geen kopwerk te doen, na de bocht wordt besloten linksom te draaien. Blijft gevaarlijk, maar OK.

Na 108 km komen we aan in Smerdiek, waar Rene en Ron al aan de koffie zitten. Ron is gelukkig weer aan het herstellen van zijn ongemak. Na tien minuten komt de tussengroep aan, die een rondje Hellegatsplein hebben gedaan. De appelflappen van Hans en Wim smaakten voortreffelijk en ook het vocht werd weer flink aangevuld.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten